Znamiona, pieprzyki czy przebarwienia – prawdopodobnie każdy człowiek ma na swoim ciele któreś z nich. U niektórych występują w bardzo dużym nasyceniu inni z kolei mają ich zaledwie kilka. Bez względu na ilość, wiek oraz rodzaj znamion, powinny być one regularnie kontrolowane, a każda zmiana w wyglądzie, konsultowana z lekarzem dermatologiem
Czym są pieprzyki?
Pieprzyki to inaczej znamiona barwnikowe. Tego rodzaju zmiany skórne powstają, gdy dochodzi do nadmiernego namnożenie komórek barwnikowych – melanocytów, na danym obszarze. Różnorodna kolorystyka zmian skórnych związana jest z ilością melaniny w skumulowanych melanocytach. Średnio człowiek na swoim ciele posiada około 20 pieprzyków. Niektóre są z nami od urodzenia, inne pojawiają się późniejszym okresie rozwoju dziecka. Czasami pieprzyki znikają samoistnie. W niektórych przypadkach występowanie znamion barwnikowych spowodowane jest częstą i długotrwałą ekspozycją na promieniowanie słoneczne.
Skąd się biorą pieprzyki u dzieci?
Pieprzyki u dzieci, jak już wspomniano wcześniej mogą występować na skórze dziecka od urodzenia. Namnożenie komórek barwnikowych skóry powoduje powstawanie charakterystycznych zmian barwnikowych o różnorodnej kolorystyce i wielkości. Szacunkowo u około 98% dzieci rasy kaukaskiej występują różnej wielkości wrodzone pieprzyki i znamiona barwnikowe, które zwykle można zauważyć już we wczesnym dzieciństwie. Inną grupą pieprzyków u dzieci są znamiona barwnikowe nabyte, które pojawiają się w późniejszych latach życia. Dzielimy je na:
- znamiona typowe – pojawiają się najczęściej na tych częściach ciała, które narażone są na działanie promieni słonecznych – ramiona, szyja, twarz, nogi. Najczęściej znamiona typowe mają regularny owalny kształt, a ich brzegi są gładkie. Ten rodzaj znamion ma niskie ryzyko rozwoju nowotworu złośliwego
- znamiona atypowe – charakteryzują się niesymetrycznym kształtem, mają nieregularne brzegi i najczęściej większy rozmiar niż znamiona typowe. Znamiona atypowe najczęściej pojawiają się w okresie młodzieńczym, lub po okresie dojrzewania. Ten rodzaj znamion niesie ze sobą większe ryzyko zachorowania na nowotwór złośliwy, dlatego wymagają stałej kontroli.
U dzieci możemy też wyróżnić znamiona związane z występowanie chorób autoimmunologicznych. Tak zwane znamię Suttona, charakteryzuje się odbarwieniem skóry wokół znamienia i często pojawia się u osób cierpiących na AZS lub chorobę Hashimoto. Typowe dla wieku dziecięcego jest też znamię Spitz, które pojawia się zwykle u dzieci poniżej 12 roku życia, w obrębie kończyn lub twarzy, w postaci czerwonobrązowego znamienia, którego średnica nie przekracza zwykle 1 cm.
Czy u dzieci znamiona barwnikowe są niebezpieczne?
Znamiona barwnikowe u dzieci nie muszą od razu oznaczać najgorszego. Rodzice często odczuwają niepokój zauważając zmiany barwnikowe na skórze swoich dzieci. Na szczęście, w większości przypadków nie ma powodów do obaw, chociaż oczywiście trzeba trzymać rękę na pulsie i regularnie kontrolować pieprzyki. W przypadku znamion barwnikowych wrodzonych ich powstanie związane jest z nadprodukcją komórek melanocytowych. Zwykle mają one jednolity kolor, mogą mieć różny rozmiar i barwę, która jest zależna od ilości melaniny obecnej w komórkach. Duże znamiona wymagają nadzoru dermatologa, ponieważ niosą one stosunkowo większe ryzyko rozwoju nowotworu złośliwego w obrębie znamienia.
Jak wyglądają znamiona barwnikowe (pieprzyki u dzieci)?
Znamiona barwnikowe mogą mieć rozmaity kolor kształt i wielkość. Znamię barwnikowe wrodzone zwykle ma symetryczny kształt i jednolity kolor. Znamiona barwnikowe nabyte, jak już wcześniej wspomniano dzielimy na dwie grupy – typowe i atypowe. Znamiona typowe charakteryzują się jednolitą strukturą, owalnym kształtem i jednorodną barwą. Znamiona atypowe mogą mieć asymetryczny kształt, nieregularne brzegi i to one powinny wzbudzać w rodzinach największą czujność, ponieważ mogą ulegać zezłośliwieniu.
Czy znamiona barwnikowe rosną?
Znamiona barwnikowe u dzieci mogą zmieniać wielkość – rosnąć wraz z wiekiem, mogą również znikać. Zauważyw